• Profil
• Video
• Ulubione
• Playlisty

Zaskakujące informacje o Karolu Wojtyle Irena Kinaszewska - jedyna miłość Wojtyły W 1990 roku na cmentarzu Rakowickim w Krakowie pochowano kobietę. Choć nie była zakonnicą, jej ciało złożono w monumentalnym grobowcu Zgromadzenia Sióstr Augustianek. Urzędniczka Zarządu Cmentarzy Komunalnych sprawdza w archiwum i potwierdza, że taki fakt miał miejsce. Nie może jednak zrozumieć, dlaczego - oprócz nazwiska, imienia oraz daty śmierci - w dokumentacji nie ma absolutnie żadnych danych dotyczących tajemniczej kobiety. Urzędniczka nie wie, że usunięciem wszelkich śladów po zmarłej 30 sierpnia 1990 roku Irenie Kinaszewskiej było zainteresowanych kilku dostojników kościelnych oraz grono najbardziej zaufanych współpracowników papieża Jana Pawła II. O wiernej towarzyszce życia księdza, a później ks. biskupa Wojtyły nie wspomina żadna biografia papieża Jana Pawła II. Tę kobietę wymazano nawet z przypisów do książek, które nie powstałyby bez jej udziału i osobistych archiwów. Kościół wciąż panicznie się jej boi, choć Irena Kinaszewska już nikomu nie może zaszkodzić. Nominacja na urząd metropolity (1963 r.) sprawiła, że spotkania Karola z Ireną stały się sporadyczne. Kobieta ciężko to przeżywała, szukała pociechy w alkoholu. Gdy w 1967 r. Wojtyła został kardynałem, jej dramat się pogłębił, bo on wpadał coraz rzadziej, ukradkiem i jak po ogień, a jej odwiedziny w siedzibie Kurii Metropolitalnej nie dawały szans na intymne tete-a-tete. Pozostawały im jedynie listy przekazywane z rąk do rąk za pośrednictwem ks. Bardeckiego, który był Wojtyle stokroć bliższy niż Dziwisz. Józefa Hennelowa, znana działaczka społeczna, posłanka i publicystka pracująca przez kilkadziesiąt lat w "Tygodniku Powszechnym". Z jej słów wynika, że Irena K. nie tylko żyła, ale nawet odgrywała w życiu papieża taką rolę, że Wanda Półtawska kuca! Popatrzmy (cytat z zachowaniem stenograficznej dokładności): "Przychodził do niej do domu, tak zwyczajnie: posiedzieć, wypić herbatę... Ona lubiła potem opowiadać, że coś ugotowała, co mu specjalnie smakowało. I przyznaję dzisiaj, że zadawałam sobie pytanie: - O czym on z nią rozmawia? Już wtedy zawsze robił na mnie wrażenie człowieka niesłychanie mądrego i trudnego do nadążania za jego refleksjami filozoficznymi. Zastanawiałam się, że skoro mnie jest trudno z nim współmyśleć, już nie mówię, że dyskutować, no to właściwie jak to robi Irena? Przecież ona tym bardziej nie potrafi! Ale okazywało się, że Karolowi Wojtyle potrzebny był czasem zwyczajny dom, zwyczajny człowiek, który nie jest jakąś gwiazdą intelektu, a za to tworzy jakieś uczciwe ciepło, atmosferę... Bardzo się przejmował małżeństwem tego jej syna (Adama), które się, niestety, nie udało, a oczywiście sam dawał mu ślub" - ujawnia była szefowa Ireny K. Zmarła w sierpniu 1990 roku. Dokładnej daty nie pamiętam, ale utkwiło mi w pamięci, że pogrzeb na cmentarzu Rakowickim był nadzwyczaj skromny. Irenę odprowadzał tylko ks. Andrzej Bardecki, który opiekował się nią aż do końca. Została pochowana w zbiorowym grobowcu sióstr zakonnych - wspomina była pracownica "Tygodnika Powszechnego". Po śmierci pani Irenki jacyś księża natychmiast zabezpieczyli mieszkanie. Mówili, że są z kurii i wykonują polecenie kardynała. Co robili w środku? Tego nie wiem, ale wywieźli samochodem ze cztery skrzynie - twierdzi sąsiadka z kamienicy przy Krowoderskiej. Wszystkie sprawy związane z dobytkiem Ireny K. kardynał Macharski i ówczesny ksiądz kanclerz Dyduch utrzymywali w największej tajemnicy. Życie intymne księdza biskupa Karola Wojtyły - Jan Paweł II Irena Kinaszewska - długoletnia konkubina Karola Wojtyły : http://papieskizywot.wordpress.com/2010/08/13/zycie-intymne-jana-pawla-ii/ Czy Jan Paweł II wiedział o swojej żydowskiej krwi? katolicki portal kreuz.net stawia to pytanie i odpowiada: Wise twierdzi, że tak. Jak należy bowiem wytłumaczyć, dlaczego ten młody seminarzysta ukrył się w 1940 r. przed narodowymi socjalistami? http://www.kreuz.net/article.4921.html "...matka Karola Wojtyły przed ślubem Kaczorowska (Katz), babka Scholz, a prababka Rybitzka" Krakowski teatr konspiracyjny rapsodyków, w którym w 1940 r. aktorskich podstaw uczył się Karol Wojtyła, założył przechrzta Jerzy Braun, szef konspiracyjnej organizacji Unia, a prowadził Kotlarczyk w duchu tradycji kabały żydowskiej i mesjanizmu przerobionego na słowiańską modłę. Do Unii Brauna nawiązali m.in.: Tadeusz Mazowiecki w nazwie partii żydokatoli Unia Wolności oraz Jerzy Skwara z PZKS (wcześniej PAX), założyciel prywatnego wydawnictwa Unia w Katowicach. Francuski pisarz Roger Peyrefitte napisał w książce "Czerwona sutanna" ("A red quilt"), że Karol Wojtyla będąc klerykiem został TW SB o ps. Atylla. W 2005 r. potwierdził to red. nacz. "Szerszenia".