• Profil
• Video
• Ulubione
• Playlisty

*** Deszcz I niebo ma swą miłość i swe całowanie - W srebrnych kulkach, perełkach jest nieba kochanie. Wiosną ciepłe są usta, jesienią wilgotne, Dnie na wiosnę pogodne, a na jesień słotne. I w płynące koronki i hafty wsłuchany, Jak ziemia w pocałunki, wiem, żem jest kochany. I jak deszczu muszelka co kołysze listkiem, Twe serce moje trąca i dla mnie jest wszystkiem. Jerzy Liebert *** Łzy Podaj mi płaszcz - - - deszcz pada... koniec z pogodą, niestety... To nie deszcz? Nie, to łzy spadły z jakiejś dalekiej planety... Maria Pawlikowska-Jasnorzewska *** CZAS ZROBIŁ SWOJE Dziewczynka, którą kiedyś byłam, Odwiedza mnie czasami w snach. Częstuje dropsem lub agrestem I patrzy na mnie, jakoś tak.... Z niedowierzaniem w piwnych oczach, W zdumieniu tak dziecinnym trwa, Jakby nie mogła w to uwierzyć, Że ... ja -- to ja, Że ja -- to ja. To czas, kochanie, Zrobił swoje, Dokładnie i solidnie. Każda dziewczynka to przechodzi, A potem... trochę brzydnie. To czas, kochanie, Zrobił swoje I cofnąć go nie można. Pamiętaj o tym, Wróć do mamy. Na przyszłość bądź ostrożna. Z pożółkłej starej fotografii Uśmiecha się znajoma twarz; Zabawne jasne warkoczyki, A w oczach ten bezczelny blask. Pamiętasz? -- pyta -- tamte wiosny, Wagary, flirty, pierwsze bzy, I tego, który kochać nie chciał, Więc dotąd się, za karę, śni. To czas, kochanie, Zrobił swoje, I depcze nam po piętach. On jakoś nie zna się na żartach, Na żadnych sentymentach. To czas, kochanie, Zrobił swoje Najlepiej jak potrafił. A ty -- ty wiecznie uśmiechnięta Na starej fotografii. W codziennym życia kołowrotku, Wciąż zrywa mi się jakaś nić, Więc trzeba wiązać koniec z końcem I mimo wszystko jakoś żyć. W pośpiechu, podle, podle, bez nadziei... Z dnia na dzień przeżyć byle jak, A nocą pytać aż do świtu I po co tak? I na co tak? To czas, kochanie, Robi swoje, Traktuje nas jak gości, On nie ma złudzeń, ani pytań I żadnych wątpliwości. Bo czas nie pyta Tylko płynie I twarze wokół zmienia, Aż nagle widzisz Jak go mało Zostało do stracenia. Magda Czapińska *** Babski poranek Gdy się rano budzisz, boisz się lusterka, Bo na Ciebie z niego jakaś wiedźma zerka, Wymięta koszula, włosy rozczochrane, Oczy podkrążone, mocno niewyspane. Ranna toaleta, puder, tusz i szminka No i zaraz z Ciebie inna już dziewczynka Jeszcze z głębi szafy zgrabna garsoneczka, Teraz, moja droga, jesteś jak laleczka. Tapirek na włosach, buty na obcasach -- Wyszła z szarej myszki dama pierwsza klasa. Już się teraz lustra lalunia nie boi, Śmiało z wielką dumą sobie przed nim stoi. /Autor: muminek/